Je ju wiôldżi czas, cobë niżóden Kaszëba sã nie wstidzëł pò kaszëbskù gôdac.

grom.
 5

Wiérztë

Tadżi: , Осип Эмильевич Мандельштам |

***

W sobie samim jak wąż sã krëjã,

I wkół sebie jak blusz sã wijã,

Pòdnôszóm sã nad sobą,

 

Sebie chcã, jô w sebie lecã,

Skrzidłama cemnyma łopòcã

Rozcygnionyma nad wòdama…

 

I jak ùrzasłi òrzeł, co nazôd

Przeszedł, jak nie nalôzł gniôzda,

Chtërno spadło w przepadniô,

 

Òmëjã sã łiskã ògniã

I, zaklinającë cãżczi grom,

Zniknã w zëmny blónie.

 

 

 

***

Tuwò brzëdczé kùńtorë

W gãstą skôczą trôwã.

Jeżlë bë nié smierc, to nigdë

Jô nie dowiedzôł bë sã, że żëjã.

 

Nigdë mną sã nie przëjimało

Zemsczé żëcé, bëlnota,

A òna wiedzała jak przëbôczëc,

Chto jô jem i czim je mòje snienié.

 

 

 

***

Wej niebò, niebò, të mdzesz mie sã sniło!

Nie je mòżebné, żebë të czësto òslepło,

I dzéń sã spôlił, jak biôła kôrtka:

Kąsynuszk dimù i pòpiołu përznã!

 

 

 

Aùtopòrtret

We wzniesenim głowë ùskrzidlonô

Ceniô, ale môrli sã sëknia;

W zamknienim òczów, w pòkù rãców

Krëjamnosc niezrechòwónô rësznotë.

 

Tak tej kòmù latac i spiewac

I słowów płomné kòwalstwò,

Żebë wrodzoną nieszëkòwnotã

Wrodzonym ritmã dobëc!

 

 

 

 

 

 

 

 

Òstawi dopòwiesc

© Copyright 2003-2008 Czëtnica · Wszëtczé aùtorsczé wiadła ë artikle pùblikòwóné są na licencëji Creative Commons - Ùznanié aùtorstwa 2.5 Pòlskô
Serwis pòd kòntrolą Wordpress a szablóna wzãtô òd Professional CSS Templates · Ni5Ni6 · CSS and XHTML
Design: © Copyright 2006 Internet Sharing, Luka Cvrk - Solucija