Jô do pòétë przëszła w gòscy…

Tadżi: , , ,

Jô do pòétë przëszła w gòscy…

Jô do pòétë przëszła w gòscy
W pôłnié równo. W niedzelã
Je w jizbie cëchò. Je placu dosc
Za òknã mróz je.

I słuńce malinowé
Nad klatowatim dëmã
Môłczący gòspòdôrz
Sã na miã zdrzi. Wid.

Wejle są to òczë
Że zapamiãtac nót
Jô bë nie chcała
W òczë ne zazerac.

Zapamiatac kôrbiónkã
Pôłniowi dzéń, dim, niedzelã
W wësoczi szari chëczë
W mòrsczi Nëwny ùlëcë.

Chùtkòsc

Nieszczescu nemù nick nie jidze procëm…
Të jes, nie mającë ni dëcha, ni cała,
Jak rozgòrzony jastrzib na swiat nalecała,
Zlëszëła wszëtkò i zapanowała,
I nick nie wzãła.

Jô òd dôwna nie wierzã w telefònë…

Jô òd dôwna nie wierzã w telefónë,
W radio nie wierzã, w telegraf.
Jô móm swòje prawa,
Móm dzëwé òbëczaje.
Mògã bëc w kòżdim spikù.
Nie chcã bëc w telewzérnikù
I bùdzëc sã bële gdze,
Bële jaką równiã dobëc.

Анна Ахматова, Избранное, Москва 1974.