Prôwdzëwi chłop

Tadżi: , ,

George leżôł na plecach w swòji aùtołowi przëwôrce ë òbzérôł telewizëjã na môłim przenosnym telewzérnikù. Statczi pò wieczerzy stojałe nie pòzmëwóné, juwerno jak statczi pò frisztëkù. Gãbie George’a przëdało bë sã gòlenié. Pòpiół ze skrãta, tej sej jesz żôlący sã, spôdôł mù na kòszulkã. Czej hëc nie trôfiôł w gwôł, przëpôłëwôł mù skórã, a tedë George strącôł gò z głosnym przeklëniãcem.

Ùczëł głosné klepanié. Pòmale zewlôkł sã z wërë ë òtemknął dwérzë. Stôjała w nich Kònstacëjô z nierëszoną môłpką whisky w torbie.

- George, jô cësna tegò skùrwisyna, jô nie mògła gò ju dłużi zniesc.

-Sôdnij so.

George òtemknął sklónkã, wzął dwie bùsczi, wëfùlowôł je do jedny trzecy ë dodôł wòdã. Sôdł kòle Kònstancëji na wërze. Wëjãła z torbë cygaretã ë zapôlëła. Bëła kąsk ùżartô ë rãce ji dërgòtałe.

- Jô wza mù dëtczi. Wza pieniãdze ë fùrgna, czedë òn bëł w robòce. Nie wiész, kùli jô móm wëstojóné z tim skùrwisynem.

-Dôj mie zapôlëc – pòprosëł George.

- Pòdôła mù cygareta a czedë skłóniła sã kù niemù, George òbjimnął ją, przecygnął ë kùsznął.

- Të sëczinsynu – rzekła – jô ju jem zatãsknionô za tobą.

- A mie so zrobiło pùsto za twòjima lãcznëma nogama, Connie. Brëkòwało mie jich jak chòlera.

- Wcyg ce lëdają?

- Sygnie, że na nie wezdrzã, a ju jem nabùzowóny.

- Nigdë mie so to nie darzëło z chłopã pò sztudérowaniu. Są jakòs tak mitczi, jak miodny kòłôczë. Do tegò nen pòrządk doma. Wiész, jô czëła sã, jak jô bë mia jizdebną. Òn sóm òpòrządzôł. Wszëtkò bëło bez ùszkòdë. Ù niegò mòże jesc zupã prosto z klopa. Bëł antisepticzny, taczi prawie bëł.

- Napijë sã. Dobrze ce to zrobi.

- Ë nie rozmiôł sã kòchac.

- Chcesz rzec, że mù nie stojôł?

- Nié, stojôł mù dërch. Le nie rozmiôł dac białce dołżnotë, wiész. Nie wiedzôł co z nim robic. Cali ne dëtczi ë sztudirowanié, a bëł do niczegò.

- Jô bë chcôł miec wëższą ùczałosc.

- A pò co? Môsz wszëtkò co je nót, George.

- Jô jem blós robòtnikã. Te wszëtczé òsróné zajãca…

- Kùli razy móm ce gôdac, że môsz wszëtkò, czegò je ce nót, George. Wiész, jakno zaspòkòjic białkã.

- Jo?

- Jo. Ë wiész jesz co? Wpôdała do naju jegò memka. Jegò memka! Dwa, trzë razë na tidzéń. Sedza wetrzészczając na mie òczë, sztelowa sã że mie lëdô, le przez całi czas trzëma mie za kùrwã, co zrabczëła ji syna. Ji bëlnégò Waltera. Jezës! Co za kòceł!

- Pij, Connie.

George wëlózowôł bùskã. Pòżdôł, jaż Connie dokùńczë swòją, pò czim wëfùlowôł je znowa.

- Gôdôł, że mie kòchô, a jô mù na to: “Zdrzë na mòją czipùlkã, Walterze!”. Le dze tam… Blós gôdôł: “Nie chcã na to cos zdrzëc”. To cos! Tak ją zwôł. Të nie môsz stracha mòji czipùlczi, co?

- Jesz nigdë mie nie ùgrëzła.

- Në, le të ją grëzł, prôwda? Të ją kãsôł ze szmakã, co, George?

- Tak gôdôsz?

- Të ją lizôł ë cëcôł, nié?

- Mòżë jo.

- Dobrze wiész, George, co të z nią robił.

- Kùli dëtków môsz wzãté?

- Szescset dolarów.

- Nie lubią mie lëdzë co òbkrôdają jinëch, Connie.

- Dlôtë të jes le pieprzonym òmiwôczã. Të jes ùtcëwi. Nawetka so nie wëòbrażôsz, jaczi z niegò dupk, George. A do tegò spi na dëtkach. Jô pò prôwdze móm zarobioné ne dëtczi… Òn ë jegò memka. A jegò lubòta. Lubòta do memczi… Wëpùcowóné ùmiwnice, toaletë, torbë na smiece, nowé aùtołë, òdswiéżôcze do gãbë, płënë do gòleniô, zmiarti wzwodë ë bezpiéczny seks. Wszëtkò dlô niegò, blós dlô niegò! Të wiész, co je nót białce, George…

- Dzãka za whisky, Connie. Dôj mie jesz jednégò cygareta.

Znowa wëfùlowôł bùsczi.

- Jô béł zatãskniony za twòjima nogama, Connie, richtich. Lubi mie jak nosësz ne szpilczi. Doprowôdzają mie do barchù. Te dzysdniowé módnice nie wiedzą, co tracą. Wësoczi hawsëc sceniô jikro a ùd, sztôłce rzëc ë dôwô krokom ritm. Rozpôlô mie jak chòlera!

- Gôdôsz jakno pòeta, George. Richtich czasã tak gôdôsz. Nielëchi z cebie òmiwôcz.

- Wiész na co móm tak richtich chãc?

- Na co?

- Jô bë chcôł sprac ce sztrépkã pò nogach, rzëcce, ùdach. Przezérôł bë sã jak płaczesz ë dërgòcesz… A téj jô bë ce wsôdzëł. Z czësti lubòtë.

- Nié móm na to chãce, George. Nigdë të nie gôdôł taczich rzeczów. Wiedno të prowôdzëł sã bëlno wedle mie.

- Pòdcygni wëżi sëkniã.

- Cëż taczégò?

- Pòdcygni wëżi sëkniã, chcã òbaczëc twòji nodżi.

- Lëdôsz mòjé nodżi, prôwda, George?

- Wëstôwi je do widu!

Kònstancëjô dwigła sëkniã.

- Jezës, kùrwa mac!

- Lubią ce mòjé nodżi?

- Ùczestnióm je.

George zdżibnął sã ë wëcôł je z całi mòce w skarń. Cygareta wëpôdła ji z gãbë.

- Dlôczë të to zrobił?

- Të pieprzëła sã z Walterã! Pieprzëła sã z nim!

- Ë co z tegò?

- Pòdcygni wëżi sëkniã!

- Nié!

- Robi, co rozkôżã!

Wëcôł ji znowa, jesz mòcni. Dwignãła sëkniã.

- Blós do spódnich bùksów! – wrzasnôł George. – Nie chcã widzec bùksków!

- Jezë, George, co cë sã sta?

- Të pieprzëła sã z Walterã!

- George, pò prôwdze, të chòba je ògłëpiałi. Chcã ju jisc. Wëpùsczë mie stądka!

- Nie jidze, bò ce zabijã!

- Të bë mie zabił?

- Jak amen w pôcérzu.

George wstôł ë nalôł so fùl buskã czësti whisky, wëpił ë sôdł kòle Kònstacëji. Przëtknął cigareta do ji dżidżola. Wrzasnãła. Przetrzëmôł gò henë dłëgszi sztërk.

- Jô jem prôwdzëwim chłopã, rozmiész, môłô?

- Wiém, że të jes prôwdzëwim chłopã, George.

- Zdrzë na mòjé mùskle! – George dwignął sã ë naprążëł mùskle remionów. – Bëlné, co? Zdrzë le! Pòmaklôj je! Në, pòmaklôj!

Kònstancëja pòmakla mùskle jedny rãczi, pózdni drëdżi.

- Jo, môsz pëszné cało, George.

- Jô jem prôwdzëwim chłopã. Mògã bëc blós òmiwôczã, le jem chłopã.

- Wiém ò tim, George.

- Jô nié jem taczim jak nen mitczi knôpik, co gò môsz òstawioné.

- Wiém.

- Ë rozmiã spiéwac. Të mùszësz ùczëc, jaczi móm głos.

Kònstacëja sedza, a George naczôł spiéwac. Zaspiéwôł Old Man River, pózdni Nobody Knows the Trouble I’ve Seen ë St. Louis Blues. Zaspiéwôł jesz God Bless America, òprzestając czile razów ë wëbùchając głosnym smiéchã. Czej skùńczëł, sôdł kòle Kònstacëji.

- Môsz bëlny nodżi, Connie – rzekł.

Pòprosëł znowa ò cygareta. Wëpalił gò, wëpił dwie bùsczi, legnął sã głową na kòlanie Connie, przëczulëł sã do ji totków.

- Connie, chòba nick ze mie nie mdze, gwësno jem ùtrôpã, przeprôszajã, że jô przëpôlëł ce tą cygaretą.

Kònstancëja nie rëszëła sã. Wgłãbiła rãkã w jegò klatë, smùkała gò ë próbòwa ùcëszëc. Wnetka ùsnął. Pòżda jesz sztërk, pò czim dwignãła głowã George’a ë dbało ùłożëła ją na pòdëszkã. Wsta, wza sklónka, nalała so zacht wiôlgą pòrcëjã, dodôła përznã wòdë ë wëpiła jednym pòcygniãcym. Pòdeszła do dwérzów, òtemkła je, wëszła bùten ë dbawnie zamkła dwérzë za sobą. Przeszła bez pòdwórk, òtemkła dwérczi ë rëszëła bez aléjã prze miesądzowim widze. Dochòdôła pierszô w nocë, niebò bëło dëcht czësto bez blónów. Henë, w górze, wcyg tkwiłë te sómi gwiôzdë. Doszła do bùlwaru ë rëszëła na pòrénk, jaż nalazła sã przed dwérzama Blue Mirror. Weszła bënë ë rozezdrzeła sã. Przë kùńcu baru sedzôł sóm spiti Walter. Pòdeszła do niegò ë sôdła kòle.

- Jes të za mną stãskniony, mùlkù? – zapëtała?

Walter dwignął głowã. Pòznôł ją, le nick nie òdrzekł. Blôsknął na barmana, chtëren rëszëł w jich starnã. Wszëtcë sã tuwò znôlë.