Rapòrt

Tadżi: , ,

Na lewim skrzidlë a w slôdë
jô stôjôł mdã
Ò co mie jidze, tegò nie zrozmie
żôłniérzkô rzma
Piãtë le do se, a szpëcë òd se
kò ò ce snie mój, dzëwaczny ò ce
jô rapòrt dóm.

Meldujã wasto kapitanie,
że jô miôł taczi sen
bëła ju wòjna, jô leżôł w pòlu
ùmiarti a bez żëca
a tu kòle mie waji kòń ùpôdł
në to blós dlôtë, że niebò chca
przëtrôfk nen darzëł sã.

Widniło chòba, miesąc sczerwionôł
kóń zrobił głową ruch
òn téż jak jô, to barô dzëwné
miôł przestrzélony brzëch
a z jegò òczów taczi żôl wëzdrzôł
kùli zdzëwienia a tëli trëchlenë
ech, czejbë gôdac mógł.

Że wònią łączi a na nich zelskò
ë bëlné kléwrzëskò
a òn – kóń – jaką mô winã,
że dzurã w brzëchù mô?
Chtos na nim sedzôł, le ju nie sedzy
w òczach pëtania bez òdpòwiedzë
a w gardle sëchò mô…

Ech, sëchò w gardle… a chcôłbë zarzec…
że nie wié, nie wié dlôczë?
Słùnuszkò złoté, lëdôł ce baro
a të gò nie chcesz… dlôczë?
Dlôczë nie rëszë ju nigdë pòdkòwa
dlôczë w krwi niebò, nodżi z òłowiu
a swiat dali, jidze wprzódk

Meldujã wasto kapitanie,
że to béł straszny sen
wrzeszczałe ne zwiérzowé òczë
zanim dôką zaszłë
wrzeszczałe z jaczi to lëżnosce
z dzurama w brzëchù tu ma jesma -
a jô, a jô czë wiém?

Meldujã wasto kapitanie
To mùszã wama rzec
Człowiek jaż rwie sã, bë pòd kùgle
na waji nôkôz jic
leno le kòniom wë darëjcë
bidlã tak straszno pëtac rozmie
chto mù zabróniô żëc

Czëtôj téż w òriginale na stanie ceskaliteratura.cz