Mихаил Лермонтов

Tadżi:

Michôł Jurjewicz Lermòntow (Михаил Юрьевич Лермонтов) (1814-1841) – jeden z nôbëlniészich ùtwórców rusczi romantiznë, pòéta i prozajik, dramaturga. Pòchôdôł ze szlachecczi rodzëznë, pò smierce nënczi wëchòwiwała gò starka. Ze starką wiele wanożił, znôł francëszczëznã i miemczëznã. W latach 1828-1832 sztudérowôł na Mòsczewsczim Ùniwersytece. Pòzdze chòdzył do szkòłë pòdchòrãżich w Sankt Petersbùrgù, tuwò miôł parłãczi z dekabristama.
W swòjim ùtwórstwie jinspirowôł sã Byronã i Schillerã, a téż widzec je cësk tradicji dekabristów. Lermòntow znóny je przede wszëtczim z pesymistnëch i filozofnëch wiérztów, pòémów (m.jin. Dzywny człowiek, Maskarada), a téż jakno aùtor pierszi rusczi psychòlogòwi pòwiescë Heroja naszégò czasu (Герой нашего времени).