Czëtnica ^1.5

Lection quatro / Quarte lection

Tadżi: , Interlingua |

Quando illes sedeva ibi, sur le banco, un presso le altere, un de su amicos /de ille/ passava. llle salutava, sed nostre heroe non videva, non audiva. Altere cosas le absorbeva troppo, e ille non le remarcava. Tunc le amico se approchava e critava a voce forte: “Bon die, Hugo ! Como sta tu?” - “Eh … oh, salute! Gratias, ben! E tu?” respondeva Hugo, qui se sentiva embarassate. Illes parlava alcun minutas, sed le conversation non esseva interessante.

Czéde sedzelë hene dwaji, na łôwce, jedno kòle drëdżiegò, przechòdzëł jeden z jegò drëchów. Pòzdrowił gò, leno naji heroja nie widzôł, nie czëł. Za baro zajëmałë gò jine sprawe ë nie dozdrzeł gò. Tedë drëch zblëżëł sã ë głosno zawòłał: “Dobri dzéń, Hugo! Jak sã miéwôsz?” - “Ee, a, witôj. Dzãka, dobrze! A të?” òdkôzôł Hugo, chtëren pòczëł sã zjiszczały. Pògôdalë czile minut, leno gôdka nie bëłô zajimna.

Questiones

1. Ubi es nunc le juvene senioretta e le juvene senior? 2. Esque illes es sol? 3. Como dicer “parlar a voce forte” per un altere parola? 4. Proque non responde nostre heroe? 5. Que debeva facer le amico de Hugo pro salutar le? 6. A que pensava Hugo? 7. Proque le duo amicos non parlava longe?

1. Dze są terô młodô panna ë młodi knôp? 2. Czë òni są sami? 3. Jakno rzec jinëma słowama “głosno gôdac”? 4. Dlôcz naji heroja nie òdkôzôł? 5. Co mùszôł zrobic drëch Hugona, abë gò pòwitac? 6. Ò czim mëslôł Hugo? 7. Dlôcz dwaji drëchòwie nie gôdale dołgò?

Lista de vocabulos

absorbeva zajemôł, wjëmôł, absorbòwôł
alcun = alicun czile
altere jiny
audiva czëł
ben dobrze
bon dobri
como sta tu? jak sã miéwôsz?
conversation gôdka
cosa rzecz
critava wrzeszczôł, krziczôł
die [dije] dzéń
embarassate zjiszczałi, zjakòsałi
embarassar jakòscëc
esseva béł
esser bëc
forte mocny, racczi
gratias dzãka
heroe heroja
ibi hene, tam
illes òni
interessante czekawi, zajimny, interesowny
longe dołgò
minuta minuta
parlava gôdôł
passava przeszedł
presso przë
proque? dlôcz?
quando czédë
qui [ki] chto
regratiar dziãkòwac
remarcava dostrzégł, dozdrzeł
salutava przëwitôł
salutava pòzdrawiôł
salute! witôj!
se approchava [se aproszawa] zblëżëł sã
sedeva sedzôł
sentiva czëł (miał sã)
se sã, se
su jegò
troppo za baro, za wiele
tunc terô
ubi? dze?
voce głos
a voce głosã

Explicationes

Za pòmòcą kùńca -va robi sã formã ùszłegò czasu. Ille sede hodie = sedzy dzys, ille sedeva heri = sedzôł wczora.

Òdcëscnienié kùńca -r w infinitiwie seder daje dërżeniową formã ternegò czasu sede-, a òb dodanié do ni kùńca -va dostaniemë formã ùszłegò czasu sedeva.

Przëmiorë:
parlar - parla - parlava = gôdôc - gôdô - gôdôł;

audir - audi - audiva = czëc - czëje - czëł.

© Nen ùczbownik je chróniony ùsôdzkòwim prawã.

 

 

 

 

 

 

 

Òstawi dopòwiesc

Miono (wëmôgóné)

Mail (nie mdze pòkôzóny) (wëmôgóny)

Starna WWW