Aleksander Labùda

Tadżi: ,

labuda.jpg

Aleksander Labùda (1902 – 1981)

“Chto dzys nie chce mòwë òjców tczëc
Mùszi witro słegą cëzëch bëc.”

Ten nôbelniészi felietónista kaszëbsczi ùrodzył sã 9 zélnika 1902 rokù w Mirochòwie. Ùkùńcził Szkólnowsczé Seminarium w Kòscérznie, tuwò pòtkół sã z młodokaszëbą Léònã Heyką. W 1929 rokù założił raza z Jónã Trepczikã “Zrzeszenié Regionalné Kaszëbów”. Swòje dokôzë pòdpisywôł “Gùczów Mack”. Ùsôdzëł m.j. “Zasady pisowni kaszubskiej” (1939), “Słowniczek kaszubski” (1960), “Słowôrz kaszëbskò-pòlsczi, Słownik polsko-kaszubski” (1982). W 1977 rokù dostôł Medal Stolema, a w 1978 medala “Zasłużony Gduńsczi Zemi”.

2002 rokù wëdała Wëdowizna ‘Rost’ z Banina jegò ‘Ewanielską spiéwã’ – zbiérk tekstów biblëjnëch dolmaczony na kaszëbsczi.

Aleksander Labùda ùmôrł je 24 rujana 1981 rokù ë je pòchòwóny w Strzépczu.

Ùsôdztwò Aleksandra Labùdë (wëjimczi)

  • Ewanielskô spiéwa, Wejerowò – Banino 2002
  • Fazy rozwoju literackiego kaszubszczyzny, Toruń 1937, w: Teka Pomorska, II / 1937, Lato
  • Guczów Mack gôdô. Chochołk, Gduńsk 1979
  • Guczów Mack gôdô. Kąsk do smjechu, Gduńsk 1971
  • Guczów Mack gôdô. Kukuk, Gdańsk 1974
  • Guczów Mack gôdô. Zupa z krëszków, Gdańsk 1971
  • Kaszëbsczim jesmë Lëda, Gduńsk 1996
  • Słownik kaszubski, Gduńsk 1960
  • Słownik polsko-kaszubski/Słoworz kaszëbsko-polsczi, Gduńsk 1981