Na Òksëwsczi Kãpie

Tadżi: ,

Tam na dole szëmią dunë,
Z pianą rąbią krôj,
A tu w górze płaczą zwònë
Na grobów cëchi rôj.

Tu kòscółk midzë grobë
Jak gdowa wtulił sã,
A płôszczã gò żałobë
Òkriwô z mòrzô mgła.

Czej zwònów głos ùstanie,
Tej stąd, dze tonie Hél,
Z cemnicë wiater kanie
I dunë stroji w biél.

Tej żôłobné chòrałë
Òrganë mòrsczé grzmią,
A z niebiesczi pòwałë
Ze żôlu gwiôzdë drżą.

Aleksander Majkòwsczi, 1905