Alojzy Bùdzysz

Tadżi: ,

budzisz_a.jpg

Alojzy Bùdzysz (1874 – 1934 )

“Chto, twòje wòdë nie widzôł, zemia kaszëbskô, tatczëzna mòjich przódków,
nie znô cã. Nie znô téż twojã miłą pësznosc a skrómną bùsznosc.”

Ùrodzył sã w Swiecënie 10 czerwińca 1874 r. Béł szkólnym w Wiôldżim Donimiérzu, Szemôłdze i Mrzezënie. Jakò że chòrzôl na cukrzicã ju w 1912 r. szedł na emeriturã. Tedë to zaczął pisac pò kaszëbskù. Òdkrëwcą talãtu A. Bùdzësza bëł etnografa ë jãzëkòznajôrz F. Lorenz. A. Bùdzysz drëkòwôł m.jin. w: “Przyjaciel Ludu Kaszubskiego”, “Gryf”, “Bënë ë Bùten”, “Wiérny Naszińc” ë “Gryf Kaszubski”. Bez krótczi czas bél pò I swiatowi wòjnie szôłtësa w Kôrlëkòwie. Òd 1923 r. mieszkôł w klôsztorze sóstr elżbietanków w Pùckù. Ùmôrł je 23 gòdnika 1934 r. Dzél jegò dokôzów òstôł òpracowóny bez Jana Drzéżdżóna ë wëdóny w 1982 r. w ksążce “Zemia kaszëbskô”.