Wiérztë (wëbiérk)

Tadżi: ,

Kùra

Znajã ùceszną kùrã
Z garbatim pazurã
Kòsmatą wej kùrã
Kùrzëszcze fantasticzné
Përznã jiluzoriczné
W smiéchù so gdôcze
Redosno so gdôcze
Ùceszno so spiéwô
A jajów nie dôwô
Pòd kamiã ùkriwô
Bò chce bëc szczestlëwą
Kùrczãtków królewą
Chce latac do nieba
A spôdô na glebã
Mòja kùra drëszka
Mòja kùrka Smieszka
Òd wùja Czeszka
Z garbatim pazurã
Kòsmatô to kùra
Wej kùra jak góra
Skôcze kùra w górã
Szadô kùra jak wichùra
Ceszi mie ta kùra
Wiesołô wej kùra
Z garbatim pazurã
Ùcesznô ta kùra

Kùpiã pająka

Jidã na łąkã

Chcã kùpic pająka
Na karaluchë
Na głupé mùchë
Pëtóm ptôchów
Lesnëch dëchów
Zwierzątka
Nie sprzedają
Wzôjno se nie dają
Pająka ni ma
Ni ma legalno
To niemòralno

Òstawił mie mój janiół

Òstawił mie mój janiół
I pòlézł grac w bala.
Nick gò nie òbchòdzã,
Że pò zemie chòdzã.

Òstawił mie mój janiół
Na westrzódkù swiata.
Nie chcôł mòji rãczi,
Nie kòchôł mie wiãcy.

Òstawił mie mój janiół,
Za rãkã nie trzëmô.
Miôł załatwic prawie
Jaczés jiné sprawë.

Òstawił mie mój janiół,
Jem sama na swiece.
Kùńc wiarë, nôdzeje.
Janiół nick nie czëje…

Żëjã.

Òtmikóm òczë
I ùswiądnióm so
Jawernotã
Prôwdã
Chtërna docérô
Do mie
W mërgnienim òka
Z bólã sercã.

Nadlëdzczi bët
Z metafizyką
Głãbòczé przezdrziwanié
Nadzwëkòwëch zamkłosców.

To bòli kòle
Mòrdëje swiądã.

Wnenczas jô
Z òtemkłima òczama
Mëszlã: żëjã.

Jidã so na rëbë…

Jem jô rëbôk,
A të nié,
Jidã so na rëbë.
Kòchóm czij mój
a wãbùrk,
A të biôj na grzëbë!

Jem jô rëbôk
Z namienieniô,
Bãdã łowił rëbë.
Kòchóm rëbë
Łowic dërch,
A të biôj na grzëbë!

Jem jô rëbôk
Prosti człowiek,
Łowiã sobie rëbë.
Bãdã łowił
Całi dzéń,
Tu mòje Kaszëbë!

Pòkórnotë chcã

Pòkórnotë chcã
Jak chleba brëkùjã
Jak wòdë
Do greńc sztrądu
Chcã dońc
Jô słabi òsółk
Ò pòkòrã proszã
Z pòchilonym łbã
Jak barónk
Mòdlã sã
Ò nôpòkòrniészé egò
Na zwëczajny twôrzë
Pòkòrą płakac
Pòkòrą sã smiac
Jak òbarchnialc
Wëzdrzôł na mie
Wãdzëbôk
Pòdlecył gòłąbk
Jô òbarchnialc
Terëczasnoscë
Pòkórnotë chcã