Jan Karnowsczi (1886 – 1939)
“Jô bëm leno chcôł,
żebë twoji mòwë,
Co jã Pón Bóg dôł,
Nie przëkrëłë grobë.”
Jurista, pùblicysta, pòéta ë dolmôcz. Ùrodzëł sã w 1886 rokù w Czarnowie kòl Brusow. Jeden z zakłôdôrzi lëteracczégò karna Młodokaszëbów. Wëpòwiôdôł sã w brusczim dialekce kaszëbizne. Ùmôrł je w 1939 rokù w Krostkòwie kòl Werzeska; pòchòwóny je w Brusach.
Ùsôdztwò Jana Karnowsczégò (wëjimczi)
- Nowotné spiéwë, Pòznań, 1910
- Dr. Florian Ceynowa 1917
- Muza kaszubska powojenna, Toruń, 1925,w: Mestwin, I / 1925, Nr 1 i 2
- Gryf powojenny, Toruń 1927, w: Mestwin, III / 1927, Nr 2
- Z Piśmiennictwa kaszubskiego, Bëdgòszcz, 1937, w: Dodatek jubileuszowy Dziennika Bydgoskiego, 1937 / Nr 286
- Nowotné spiéwë i wiersze, Gdiniô, 1958
- Utwory sceniczne, Gduńsk, 1970
- Wiersze pierwotne, Gduńsk, 1978
- Moja droga kaszubska, Gduńsk 1981
- Sowizdrzôł u Krëbanów, Gduńsk 1983
- Jo bëm leno chcôł…, Gduńsk 1986