Naszô mòwa

Tadżi: ,

Tczëwôrtnô jes jak dzejów duch
co w tobie sã przezérô
Bò slôde wdôr i rodny duch
wespół z tobą ùmiérô.

Tczëwôrtnô jes jak naju gón
do widu i do słuńca,
Të szerok mdzesz brzëmiã jak zwón,
na wiedno i bez kùńca.

Skażona miôł ce wéj cëzyńc
i znikwic chcôł do nédżi
Le më ce dómë w pałac przińc
i w pierszé sadnąc rédżi.

Ò, mòwa Starków!  më ce w strój
òbleczëmë bùszny,
że mdzesz sklenia jak gwiôzdów trój,
jak słuńca wid pëszny
Ò słuńca wid pëszny!

Ò mòwa starków nad twój zwãk
nick lepszégò nicht ni mô!
Jô lubiã ce, móm ò ce lãk,
ce stracëc strach mie zjimô.

Jô ùkòchôł ce jak no brat,
widzałosc zaczarzoną.
Òd małoscë  do stôrëch lat
jes dlô mie namienioną.

W ce dëch, zarzekłô dësz je
i serce naji lëdu
ze zgardë më ce dwigniemë,
rozwicô dożdôsz cedu.

Ò, mòwa Starków!  më ce w strój
òbleczëmë bùszny,
że mdzesz sklenia jak gwiôzdów trój,
jak słuńca wid pëszny
Ò słuńca wid pëszny!

z: Piesniô Sławë (Lecë chòrankò, Wejrowò 1997)