Pòjmë wprzódk

Tadżi: ,

Nieùrzasłi duch Cenôwë
Kòscérzi sã westrzód nas.
Czidô w strënë naszi słôwë.
Òbznôjmiwô nowi czas.

Krzosô bëlnotã spaniałą,
Rozniecywô dzéjów wid,
Pònëkiwô w biôtkã wdałą
Za domôcëznã, za lud.

Òn pòdskôcô w sercach płomë,
Rozwidniwô môłnią smrok
I rodné òdmikô brómë,
w przińdnosc czerëjącé krok.

Jegò dëcha sã òbmëwac,
Ùskranienim wiôldżich zgrôw,
Wespół jidzemë zmòcniwac
Nasz widzałi, rodny drôw.

Pòskrzosóny jegò duchã,
Spiarti jegò bëlnotą,
Przëòblokłi w swòjską bùchã,
Pòjmë wprzódk z kaszëbizną!