A mie czas jic

Tadżi: ,

Srébrzné skrë rozbitëch wałów
Bazuną grzmią wzywając dôl
Jiwer smùtkã serce dłôwi
Słoné jak Bôłt płëną łzë

Czas sã pòżegnac przëszedł ju
Z bùtna pòrénk wkrôdô sã tu
Wspòmink ò nocë co w mie wcyg trwô
Rozkòszną drzôzgą cało dżgô

A mie czas jic
Mòrsczich wałów wòłô las
Jo, jo czas jic
Mòrze rozdzélô nas

Złómóné serce z wazą dôczi
Òstónie dalek dze biôłé bzë
Co wińcã stroją ten bùdink
W chtërnym sztëczk swiata òddała mie

Nim sã pòżegnac przëszedł czas
Nim mòrsczich wałów wezwôł las
Nim wëgasł parmiéń lubòtë ti
Co mòrsczim prądã płënãła z Ni