Zëma

Tadżi: ,

Mróz na ruce kwiôtk malëje
Jak złi pùrtôk sztorm barchnieje
Miesąc smãtnym widã zdrzi
Z zëmna w gniôzdze ptôch drëżi
Môłé Mòrze – Bôłtu sztëk
Cëché stało sã jak mrëk
Co kòl piécka gnôtë grzeje
Nic nie gôdô ani smieje
Tãskno żdże bë ò pòrénk
Przëszedł zymk
Nôdzejë zymk

1984