Gôdczi kaszëbsczé

Tadżi: ,

Jeden lëtersczi gbùr dôł swégò sëna w szkòłë, cobë òn sã za ksãdza ùczëł. Jak ten knôp ju béł wëùczony za ksãdza, tak òn ni mógł nigdze dostac pòsadë, a tak òn ni miôł z czegò żëc. Ten ksądz przebrôł na radã. Òn so òblekł ksãdzowsczé ruchna, a zapôlëł na pôłniu swiéczkã, ë szedł do królewsczégò bùdinkù. Tã sobie tą swiéczką swiécëł, a na zemi czegò szukôł. Na to sã przëzerôł król przez òkno, a sã pitôł tegò ksãdza:
– Za czimże të tã szukôsz?
Ten ksądz mù rzekł, że òn szukôł za chlebã. Ten król to rozmiôł, co to miało znaczëc, ë rzekł do tegò ksãdza:
– Chleba jô cë dóm.
Nie trwało to długò, tak ten ksądz dostôł miesãczną pensjã tak wiôlgą, że òn mógł dobrze żëc.
Tak ten ksądz najął sobie mieszkanié niedalek królewsczégò bùdinkù, a nad dwiérzamë dôł zrobic tôblëcã, a na ni napisac: „Jô żëjã bez trosczi”.
Jak ten król to widzôł, tak òn sã rozgòrzëł, a dôł tegò ksãdza zawòłac, ë mù rzekł:
– Kòżdi człowiek na tim swiece mô ë mùszi miec trosczi, a të ni môsz. Tak jô cë mùszã tã troskã zadac. Të mie wërechùjesz: 1. gdze je grunt w mòrzu, 2. gdze je westrzódk zemie, 3. wiele gwiôzdów je na niebie. To të wërechùjesz w trzech dniach, a czej të to nie wërechùjesz, tej jô cë nie dóm pensji.
Ters ten ksądz miôł wiôldżé trosczi, a sobie nie wiedzôł żódny radë. Pierszégò dnia òn wzął czij w rãkã ë szedł za miasto, a sã kłopòtôł. Drëdżégò dnia òn szedł zôs, a trzecéò dnia téż w ten sóm môl. A tã pasł szeper òwce, a wiedno sã na tegò ksãdza przëzerôł. Tegò trzecégò dnia ten szeper sã pitôł tegò ksãdza, co òn miôł za kłopòt, a ten ksądz mù wszëtkò pòwiedzôł. Ten szeper rzekł temù ksãdzu:
– Jô bë cë mógł pòmóc, ale të bë mùszôł tak długò bëc przë tëch òwcach, jaż jô przińdã nazôd. Ale jô bë mùszôł òblec twòje ruchna, cobë ten król mie nie pòznôł.
Ten ksądz sã na to zgòdzëł, a dôł temù szeprowi klucz òd swégò mieszkaniô, a tã òn sobie miôł te nôlepszé ruchna òblec, ë do króla jic.
Ten szeper szedł do króla, a król jegò zaczął egzaminowac:
– Wieleż je gwiôzdów na niebie?
A szeper òdpòwiedzôł:
– 7,432,176, a czej të nie wierzisz, tej pòrechùj sóm.
– Gdzeż je grunt w mòrzu?
A szeper rzekł:
– Przed chwilą jô wrzucëł kam w mòrze, a tã dze òn leżi, tã je prawie grunt; mòżesz òbezdrzec.
– A gdzeż je westrzódk zemie?
Tak ten szeper rzekł:
– Jô móm tak dalek wëmierzoné, le tu jesz tã malińką górkã. Chcema tã jic, tej jô cë zars akùrôt pòkôżã. Tak òni wëszlë, a ten szeper wzął lôskã a pchnął w zemiã, ë rzekł:
– Tu je westrzódk, a czej të nie chcesz wierzëc, tej wez tã lôskã, a mierzë sóm.
Tak ten król rzekł:
– Të môsz twòją sprawã dobrze zrobioné, ters mòzesz żëc bez trosczi.
Tak ten szeper szedł w to ksãdzowé mieszkanié, a mieszkôł dali, ë nie czerowôł sã za ksãdzã ani za òwcamë. A ten ksądz nie rozmiôł pasc òwc, tak ten pón jegò òdnëkôł precz. Ters ten ksądz miôł znôwù trosczi, ë zaczął rzewnie płakac tak długò, jaż òn stojôł pò kòlanach we łzach.

Rodzina Kaszubska, nr 25, 1924 r.

Żëcopis ë gôdczi ò òrginalnym pisënkù Józefa Klebbë mòże nalezc w ksążce Tadeusza Krzysztofa: Józef Klebba Działacz niepodległościowy z Kosakowa, Rewa 2003

Ùdzysdniowił: Rómk Drżeżdżón