ROZDZÉL PIERSZI
Juwerno jak wiele jinych dzecy, téż Poliksenã Gentileschi, bãdąc jedenôscë lat stôrô, lubiło przedstawiac sobie, że nie je prôwdzëwim dzeckã swòjëch starszëch.
Dzejało sã to na przëmiôr tedë, czej mëmka, chcąc òbsztrôfòwac Poliksenã za jaczé niesłëchanié, pòsélała ją do wërów bez wieczerzë. Ë tak, żdając jaż nadéńdze snik, wëmëslała sobie wcyg to jiną historëjã. W kòżdi z nich ji prôwdzëwi starszi bëlë wiedno bòkadny a pòczostny, a stracële ją z jaczégò nieznónégò òrądza. Terô równak szëkają ji pò mòrzach a lądach ë wnetka zjôwią sã, bë ją zabrac ë pòmscëc wszëlczé krzëwdë zrobiony bez òbsadzonëch starszëch.