Czëtnica | …bò czëtania je nama nót!

Ò kółkach

Piérwi lëdze znelë le dwa zortë kòłów ë jeden zort kółków. Bëłë to kòła
òd woza, co robi kòłodzej, ë kùpczé kòła do jazdë na kòle. A jedno kółkò do przãdzeniô bëło w kòżderny chëczë.
A dzys je tëli kòłów ë kółków, że mòżesz òd nich dostac kòłowacëznë abò òbarchniec. Przińdzesz do kòwóla – tam sã krącą kòła ë kółka.
Przińdzesz do stolarza – krącą sã kòła, ù gbura — krącą sã lëdze ë kòła przë rozmajitëch maszinach. Jedzesz baną, to na kółkach, jedzesz taksą
- na kółkach, autobùsem – na kółkach, trejlébùsem – na kółkach.
(wicy…)

Ò dwùch głupëch

Cziej Pón Bóg pòskamżi człowiekòwi kąsk rozëmkù, téj tacziégò nazëwają ù nas letczim abò głupim. Letczëch ë głupëch nalézesz dëcht wszãdze, nawetka na nôwëższëch szczeblach. Jich nicht nie seje, òni sã lëgną sami. W òkalim Kartuz łazy ë pleszcze dwuch letczëch: głupi Jan òd Swiónowa ë letczi Marceli òd Wigòdë. Jan pleszcze wiele ë dëcht bële co,
Marceli kąsk mniéj. Łażą ë pleszczą, ale nick złégò nikòmù nie robią, a lëdze jima téż nie, chòcô sã z nich wëszczérzają.
Bëło to latos na zymkù, cziej Jan szedł darżëszczem do górë pòd Kòżeczkòwò, a òd Kòżëczkòwa na dół szedł Marceli. Co le mielë sã zetkac, a jô czekawi, co ti dwaji bãdą do se gôdelë, zatacył jem sã za czierz ë żdrzã na nich. Cziej tak ju bëlë na trzë kroczi òd se, téj pierszi òdezwôł sã głupi Jan ë rzekł do letcziégò Marcelegò:
(wicy…)

Żëwòt Macka

Chcemë le so zażëc! Starsze pokolenié jesz mie znaje z mòjich dôwnëch gôdk, ale młodi Kaszëbi mie nie znają, bez to mùszã sã jima nôpiérwi przedstawić: Jem Gùczów Mack z Përdëgónów, chłop strzédnégo rostu, dosc przë se, welech na nodżi ë łësy na głowie. Mòja bëlnô znanka to róg tobaczny, z chtërnégo to cziedës zażiwelë Kaszëbi òd Kartuz ë Koscérznë, òd Wejrowa ë Pùcka, òd Gdini ë Gduńska, nawetka Pòmòrencë z Bëtowscziégò, Lãbòrscziégo ë Słëpscziégò, cziej przëjachelë na tôrg do Srôkòjc.
A terô krótëchno mój żewot.
(wicy…)