Czëtnica ^1.5

Tomôsz Fópka

Tadżi: Kaszëbi, Tomôsz Fópka | Felënk dopòwiesców »

Tómk Fópka ùrodzył sã 10 lëpińca 1973 rokù w Gdini. Pòchòdzy z Chwaszczëna, dze mieszkô do dzys. Skùńcził Mechaniczné Technikùm w Gdini, pózni Mùzyczną Akademią w Gduńskù jakno spiéwôk i aktor. Je zastãpnikã burméstra gminë Żukòwò, dirigeńtã chùru Lutnia z Lëzëna. Prowadnikã Radë Kaszëbsczich Chùrów i wiceprzédnikã Stowôrë Turisticzné Kaszëbë, nôleżnikã m. jin. ZK-P i ZYMK-ù. Pòetą i kòmpòzytórã, dzejôrzã kaszëbsczi, kùlturalny rësznotë- jednym z „barżi niepòkórnëch”.
Jegò czile wiérztów nalazło sã w antologii “Mësla dzecka” (2001r.) Wëdôwizna “Region” z Gdini wëda w 2003r. jegò zbiérk eroticznëch wiérztów “Szlachama kùsków” i dokôz mùzyczny “Pierszô Kaszëbskô Pasja” (nótë i platkã). Debutowôł wiérztą “Nigdë dosc” w “Nordze” (1999).
Je laureatã m. jin. nôdgrôdë miona R. Wróblewsczégò (2001r.) i Òglowòpòlsczégò Lëteracczégò Kònkùrsu m. M. Stryjewskiego w Lãbòrgù (2002r.), a w 2007 rokù òstôł wëróżniony Medalã Stolema, Je wespółautorã spiéwnika “Piesnie Rodny Zemi”. Na niwiznie ùsôdztwa piesniów (tekstë, mùzyka), wespółdzejô z wiele karnama (np. Chëczą) i ùtwórcama (np. J. Stachùrsczi i G. Prëczkòwsczi). Jegò dokazë drëkùje “Gazéta Kartëskô”, a jégò tekstë mòżna przëczëtac téż na starnach zymk.net ë naszekaszuby.pl.

Róman Drzéżdżón

Tadżi: Kaszëbi, Róman Drzéżdżón | Felënk dopòwiesców »

Ùrodzył sã 4 séwnika 1972 r. w Starzënie, terô mieszkô w Pùckù. W 1993 r. skùńczëł Gbùrsczé Technikùm, chtërné bëło cągłoscą Gbùrsczi Warkòwny Szkòłë. Bez krótczi czas robił jakno stolôrz w Bòjanie. Òd 1996 r. do terô robi w Mùzéùm Pùcczi Zemi (z przerwą 2000 – 2001).
W 1999 r. dostôł nôdgrodã miona I. Trojanowsczi w pòeticczim kònkùrse ë II plac w prozatorsczim kònkùrse miona J. Drzéżdżóna w Wejrowie.
Debùtowôł czilema wiérztama w “Pomeranii”. Òd 1999 r. do 2002 r. wespółrobił z “Gazetą Nadmorską” dze pùblikòwôł wiérzte, artikle, òpòwiôdaniô, felietónë, wëwiadë jakno ë prowadzëł kaszëbską starnã pt. „Kaszëbskô Skra” (2001-2002). Òkróm tegò pùblikòwôł w “Pomoranii”, “Dzień Dobry”. Terô wëspółrobi z “Òdrodą“, a jégò tekstë mòżna przëczëtac téż na starnach zymk.net ë naszekaszuby.pl.
Jégò wiérztë bëłë dolmôczoné na pòlsczi, finsczi ë czesczi.
Razã z Michôłã Piéprã założëlë (2000 r.) Zéńdzenié Młodëch Ùtwórców Kaszëbsczëch “Zymk”, chtërnégò ùdbą je zrzeszenié młodëch piszącëch pò kaszëbskù ë wprowadzanié nowòmódnëch tekstów lëteracczich do kaszëbsczi pismieniznë.
W 2001 r. założëł, wëspół z Piotrã Cëskòwsczim, Kaszëbsczi Kabaret Fif. W nim gralë téż Michôł Piéper, Jerzi Łysk i Słôwk Gòjke. W 2002 r. òstałë za ną robòtã ùhònorowóny Òrmùzdową Skrą. W 2003 r. wëstąpił z Fifa, bë pò krótczi paùże w 2006 wznowic z nim wespółrobòtã.
W 1997 r. wëdôł gwôsnym nôdkłôdã “Słowniczek polsko-kaszubski” (ksero), chtërny w 2003 r. òstôł rozszerzony ò słowa z pôłnia Kaszëb bez Grégòra J. Schramke ë wëdóny bez Wëdôwiznã Region z Gdini. W 2004 r. ùkôza sã ksążeczka “Pióro do gëldzëniô. Pióro do gilgania”, w chtërny wikszi dzél dokôzów je jégò autorstwa. W zélnikù 2004 rokù wëszedł pierszi tomik jegò wiérztw pt. “Czile slów…”.

Słôwòmir Jan Krause

Tadżi: Kaszëbi, Słôwòmir Jan Krause | Felënk dopòwiesców »

Urodzył sã 2. rujana 1965 r. w Starzënie. W 1980 r. skùńcził Spòdleczną Szkòłã miona A. Ôbrama w Pôłczënie. W latach 1980-83 chòdzëł do warkòwi szkòłë w Pùckù, dze ùcził sã za slusarza-mechanika. Òd 1983 do 1986 r. béł kadetã w wòjskòwi szkòle w Òlesnicë kbl Wrocłôwiô. Pò promòcjë na chòrążégò, w zélnikù 1986 r. zaczął służbã w 3 Branderbùrsczi Dëwizjë Lotnictwa Szturmòwégò w Swidwinie. W 1998 r. przeszedł na emeriturã. Òd 1999 r. robił jakò òchroniôrz w różnëch fyrmach. Terô je kòmendantã Òddzélu Cëwilnëch Wacht w JW. 2035 w Dąbrówce.
Òd 5 lat zajimô sã malarstwã, grafiką, rzezbą ë krziżikòwim haftã. Òd 3 lat spiéwô w chùrze „Morzanie” dzejającym kòl K-PZ òddzéł Dãbògórzé. Je téż człónkã zarządë negò òddzéłu. Króm tegò pisze pòezjã ë prozã w jãzëkù kaszëbsczim, pòlsczim, rusczim ë czesczim.
Do terô czas miôł czile wëstawów ë plenerów. W 2003 r. brôł ùdzôł w kònkùrsu na céch gminë Kòsakòwò, dze dobéł nôdgrodã.
W latach 1984-86 wëstãpòwôł na Przeglądze Żołniersczi Piosenczi w Kòłobrzegù a w 1986 w Przeglądze Piosenczi Radziecczi w Zelony Górze. Z chùrã “Morzanie” spiéwô m.jin. w Żerkòwie (2003 ë 2004), na Dominikansczim Jôrmôrkù w Gduńskù (2003 ë 2004), Słëpskù (2003).
Je nôleżnikã Zéńdzeniô Młodëch Ùtwórców Kaszëbsczich - ZYMK.

Aleksander Labùda

Tadżi: Kaszëbi, Aleksander Labùda | 1 dopòwiesc »

Aleksander Labùda (1902 - 1981)

“Chto dzys nie chce mòwë òjców tczëc
Mùszi witro słegą cëzëch bëc.”

Ten nôbelniészi felietónista kaszëbsczi ùrodzył sã 9 zélnika 1902 rokù w Mirochòwie. Ùkùńcził Szkólnowsczé Seminarium w Kòscérznie, tuwò pòtkół sã z młodokaszëbą Léònã Heyką. W 1929 rokù założił raza z Jónã Trepczikã “Zrzeszenié Regionalné Kaszëbów”. Swòje dokôzë pòdpisywôł “Gùczów Mack”. Ùsôdzëł m.j. “Zasady pisowni kaszubskiej” (1939), “Słowniczek kaszubski” (1960), “Słowôrz kaszëbskò-pòlsczi, Słownik polsko-kaszubski” (1982). W 1977 rokù dostôł Medal Stolema, a w 1978 medala “Zasłużony Gduńsczi Zemi”.

2002 rokù wëdała Wëdowizna ‘Rost’ z Banina jegò ‘Ewanielską spiéwã’ – zbiérk tekstów biblëjnëch dolmaczony na kaszëbsczi.

Aleksander Labùda ùmôrł je 24 rujana 1981 rokù ë je pòchòwóny w Strzépczu.

Ùsôdztwò Aleksandra Labùdë (wëjimczi)

• Ewanielskô spiéwa, Wejerowò - Banino 2002
• Fazy rozwoju literackiego kaszubszczyzny, Toruń 1937, w: Teka Pomorska, II / 1937, Lato
• Guczów Mack gôdô. Chochołk, Gduńsk 1979
• Guczów Mack gôdô. Kąsk do smjechu, Gduńsk 1971
• Guczów Mack gôdô. Kukuk, Gdańsk 1974
• Guczów Mack gôdô. Zupa z krëszków, Gdańsk 1971
• Kaszëbsczim jesmë Lëda, Gduńsk 1996
• Słownik kaszubski, Gduńsk 1960
• Słownik polsko-kaszubski/Słoworz kaszëbsko-polsczi, Gduńsk 1981