Czëtnica | …bò czëtania je nama nót!

Czedë ji nodżi (baro spòsobné ë tak dali) wëszłë do mòjégò môla prôcë, jô sedzôł tam jak kretin ju òd wielu lat. Równak chòc na niespòdzójnô wizyta dôła zaczątk przigòdze, jaką móm dbã òpòwiedzec, czëtińc gwësno òtaksowôł bë, że felëje mù pòdôwków nótnëch do zrozmieniô w całoscë pëzglënów mòji kôrbionczi, czejbë jô nie przeniósł jich (czëtińca ë kôrbionczi) ò sztót dowslôdë, a nawetka dali w ùszłosc, ë nie rozwinął wstãpù, dodôwając wikszą lëczbã detalów.

(wicy…)

To mòże bëc dlô waju dzywné, leno òpòwiém swòją historëjã z gwësną niezgarą – naczãła Joyce Lemprière. – Dzejało sã to dokładno piãc lat do slôdë, le do terô nie dôwô mie pòkù wspòmink tam tëch przëtrôfków. Na òkò wszëtkò òdbëwało sã normalno ë nick nie zapòwiadało rëchli tragedëji. A co barżi dzywné, na malowónym przeze mie céchù ùkôzała sã tedë ta prawie atmòsfera. Céch przedstôwiôł môłą, pnistą, kòrnwalëjską darżëcã, całą w słuńcu. Le zdrząc kąsk dłëżi, czëc bëło, że cos zlewróżnégò wkradło sã na płótno. Chòc nigdë jô nie mia wëstawióné na przedôj tegò òbrôzu, le téż nigdë na niegò nie zdrzã. Stoji w mòji mésternie, dzes w nórcekù, òdwrócony do scanë.

(wicy…)

I. – Pôra rãkawiców

‘To je le jednô historëjô, sir,’ – rzekł szpektor Wield z Kriminalni Pòlicëji, chtëren, razã z serżantama Dorntonã ë Mithã, znôw niespòdzajno nas nawiedzëł, jednegò lëpińcowegò pòpôłnia. – ‘ë jô mëszlôł, że Wë bë chcele ją pòznac.’

‘Tikô sã mòrdarstwa młodi białczi, Elizë Grimwood, jakô sã sta czile lat nazôd, przë sztrasë Waterloo. Zwëkòwò nã białkã zwano Grafka, z pòzdrzatkù na ji spòsobnosc ë ji bùszny szëk żëcégò. A czédë jô ùzdrzôł biédną Grafkã (jô znôł ją dobrze, bë tak ò ni gôdac), ùmarłą z pòderzniãtim gardłã, leżącą na pòdłodze w ji spôwnicë, ùwierzëce mie, że wszelejaczé mëszlë òbrechòwóné na to bë òbniżëc morale chłopa, wpadłë do mòji głowë.

(wicy…)