Czëtnica ^1.5

Осип Эмильевич Мандельштам

Tadżi: Swiat, Осип Эмильевич Мандельштам | Felënk dopòwiesców »

Òspip Mandelsztam (Осип Эмильевич Мандельштам, 1891-1938) – bëlny rusczi pòéta. Ùrodzył sã w Warszwie, pòzdze mieszkôł w Petersbùrgù. W młodoscë wëjachôł do Pariza i tuwò sztudérowôł francëską lëteraturã, pòtémù w Petersbùrgù sztudérowôł téż filozofiã. Jegò pòeticczim debiutã béł zbiérk Kam (Камень, 1913). Mandelsztam béł sparłãczony z ùtwórczim karnã akmejistów. Drëkòwôł w akmejisticznym cządnikù „Apollon”. W 1913 r. napisôł manifest „Swiat akmejiznë”, jaczi òdnôszôł sã do sprawów sparłãczonëch z akmejistama.

Анна Ахматова

Tadżi: Swiat, Анна Ахматова | Felënk dopòwiesców »

Ana Achmatowô (Анна Ахматова ) (1889-1966) – ùznôwónô je za jedną z nôbëlniészich rusczich pòétek. Z wësoką pòézją miała do ùczinkù ju w dzecnëch latach, czedë nënka recytowała ji wiérztë Dierżawina i Niekrasowa. Ana pierszą swòjã wiérztã napisała, jak bëła 11 lat starô. W 1912 rokù wëszedł ji pierszi tomik, zatitlowóny „Вечер”.

Pòézjô Anë Achmatowi skòncentrowónô je na pòjedinczim sztóce, na wëjimkòwòscë doznaniô. Òsoblëwòscą je tuwò aùtenticznô białczënô pòétika. Je to pòézjô pòkazëjącô prôwdzëwòsc emòcjów, przeżëców i snieniów białczi – pòézjô białczëny dëszë. Òkróm témów miłotë, samòtnoscë, tesknotë, są tuwò téż mòtiwë wanogów do swiata ùmarłëch, inspirowóné mëslą Dantégò.

Lidija Gačnik-Gombač

Tadżi: Swiat, Lidija Gačnik-Gombač | Felënk dopòwiesców »

Lidija Gačnik-Gombač – ùrodzonô 20 czerwińca 1961 r. w Lublanie. Sztudérowała slawistikã i rusczi jãzëk na Filozoficznym Wëdzélu w Lublanie. Terëczasno robi jakno biblotekôrka w Maribòrsczi biblotéce. Je slowenska aùtorka òpòwiôdaniów i nowelów, téż pòétka i dolmaczérka. Òpùblikòwała m.jin. zbiérczi prozë zatitlowóné: „Magdalena”, „Jajce”.

Natálie Kocábová

Tadżi: Swiat, Natálie Kocábová | Felënk dopòwiesców »

Natálie Kocábová ùrodzëła sã w 1984. Je pisarka, pòétka, spiéwôczka, nagróné mô chilloutową platkã Hummingbirds in Iceland. Chòc je barô młodô, je ju (2007) mëmką dlô trzë lata stôrégò knôpa. Mô chłopa. Co nietipiczne dlô Czechów, pòsztrëchùje swòje religijowé inspiracëje ë szëkbã za Bògã - w kùńcu je òtroczką pastora. Leno jak sama gôdô, lëdô sã w Bògã wadzëc, nié mô problemë, żebë gò wëzwac nôgòrszima słowama, le mô problemã z tim, że nie mòże skùńczëc ò nim mëslëc. Lëdô patos. Czej bëła 19 lat stôrô, napisała pierszą romanã Mònarcha Absynt.