Czëtnica ^1.5

***

Tadżi: wiérztë, Jerzi Łisk | Felënk dopòwiesców »

***
Pôcorë bòżégò chùchù
wërzezbioné z kamienia żëcô
smùczemë
łowiąc krëszënczi snôżotë

Corôz jich mni

Westrzód trzôskù
zagłësziwającégò
chlëch malinczi kùglë
w rãce Wszëtkòmògącégò
czëc je spiéwającëch
na chwalbã
naji cywilizacëji
1997

***

Pòlskô aùtorskô wersëjô

Perły bożego tchnienia
wyrzeźbione z kamienia życia
pieścimy
łowiąc okruchy piękna

Coraz ich mniej

Pośród wrzawy
zagłuszającej
szloch maleńkiej kulki
w ręce Wszechmogącego
słychać śpiewających
na chwałę
naszej cywilizacji
1997

W smùtnym wspòminkù

Tadżi: wiérztë, Jerzi Łisk | Felënk dopòwiesców »

W mòjim malinczim bôce
Zasłëchóny w nocny chùch wiatrë
Stojã w smùtnym wspòminkù
Lubòta jesz sã tli
Jesz mòże nawet
Da bë sã
Ùretac
Ale docz
Gwësno tak mùszało bëc
Tak chcôł los
A mòże Bóg
Chtëż to wié
Ale czemùż
Tak mùszało sã stac
Tak mùszało bëc
Wié ò tim le mòrsczi wiater
A mòże i òn nie wié

A mie czas jic

Tadżi: wiérztë, Jerzi Łisk | Felënk dopòwiesców »

Srébrzné skrë rozbitëch wałów
Bazuną grzmią wzywając dôl
Jiwer smùtkã serce dłôwi
Słoné jak Bôłt płëną łzë

Czas sã pòżegnac przëszedł ju
Z bùtna pòrénk wkrôdô sã tu
Wspòmink ò nocë co w mie wcyg trwô
Rozkòszną drzôzgą cało dżgô

A mie czas jic
Mòrsczich wałów wòłô las
Jo, jo czas jic
Mòrze rozdzélô nas

Złómóné serce z wazą dôczi
Òstónie dalek dze biôłé bzë
Co wińcã stroją ten bùdink
W chtërnym sztëczk swiata òddała mie

Nim sã pòżegnac przëszedł czas
Nim mòrsczich wałów wezwôł las
Nim wëgasł parmiéń lubòtë ti
Co mòrsczim prądã płënãła z Ni

Zëma

Tadżi: wiérztë, Jerzi Łisk | Felënk dopòwiesców »

Mróz na ruce kwiôtk malëje
Jak złi pùrtôk sztorm barchnieje
Miesąc smãtnym widã zdrzi
Z zëmna w gniôzdze ptôch drëżi
Môłé Mòrze – Bôłtu sztëk
Cëché stało sã jak mrëk
Co kòl piécka gnôtë grzeje
Nic nie gôdô ani smieje
Tãskno żdże bë ò pòrénk
Przëszedł zymk
Nôdzejë zymk

1984