Czëtnica ^1.5

Marsz Kaszëbsczi

Tadżi: himn, wiérztë, Hieronim Derdowsczi | Felënk dopòwiesców »

Tam gdze Wisła òd Krakòwa
W pòlsczé mòrze płënie
Pòlskô wiara, pòlskô mòwa
Nigdë nie zadżinie.Nigdë do zgùbë
Nié przińdą Kaszëbë,
Marsz, marsz za wrodżém!
Më trzimómë z Bòdżém.

Më z Niemcami wieczi całé
Krwawe wiedlë wòjnë.
Wòlné piesni wiedno brzmiałë
Bez gòrë i chòjnë.

Nigdë do zgùbë
Nié przińdą Kaszëbë,
Marsz, marsz za wrodżém!
Më trzimómë z Bòdżém.

Przëszed Krzëżôk w twôrdi blasze,
Pôlëł wsë i miasta,
Za to jegò cepë naszé
Grzmòcełë lat dwasta.

Nigdë do zgùbë
Nié przińdą Kaszëbë,
Marsz, marsz za wrodżém!
Më trzimómë z Bòdżém.

Nôs zawòłôł do swéj rotë
Pòlsczi król Jadżéłło,
Téj w niemiecczëch karkach gnôtë]
Trzeszczałë jaż miło.

Nigdë do zgùbë
Nié przińdą Kaszëbë,
Marsz, marsz za wrodżém!
Më trzimómë z Bòdżém.

Gdze król Kazmiérz gnôł Krzëżôka?
Gnôł gò pòd Chònice!
Bë gò zgniôtłë, jak robôka,
Kaszëbsczé kłonice.

Nigdë do zgùbë
Nié przińdą Kaszëbë,
Marsz, marsz za wrodżém!
Më trzimómë z Bòdżém.

Czéj rôz naju òkrãtama
Szwedë najechalë,
Mr żesmë jich kapuzama
Z Pùcka wenëkalë.

Nigdë do zgùbë
Nié przińdą Kaszëbë,
Marsz, marsz za wrodżém!
Më trzimómë z Bòdżém.

Krzëżã swiãtym przëżegnónë
Sec, séczéra, kòsa,
Z tëm Kaszëba w piekle stónie,
Diôbłu ùtrze nosa.

Nigdë do zgùbë
Nié przińdą Kaszëbë,
Marsz, marsz za wrodżém!
Më trzimómë z Bòdżém.

Nasz Stanisłôw Kòstka swiãty,
Co sã ù nas rodzëł,
Nié dopùscy, bë zawzãty
Wróg nam dłùgò szkòdzëł.

Nigdë do zgùbë
Nié przińdą Kaszëbë,
Marsz, marsz za wrodżém!
Më trzimómë z Bòdżém.

Płaczą matczi nad sënama
Płączą dzys dzewice,
Hola, jész je Bóg nad nama
Dôł cepë, kłonice.

Nigdë do zgùbë
Nié przińdą Kaszëbë,
Marsz, marsz za wrodżém!
Më trzimómë z Bòdżém.

Zemia Rodnô

Tadżi: himn, wiérztë, Jan Trepczik | Felënk dopòwiesców »

Zemia rodnô, pëszni kaszëbsczi kraju,

Òd Gdunska tu, jaż do Roztoczi bróm!

Të jes snôżô jak kwiat rozkwitłi w maju.

Ce, tatczëznã jô lubòtną tu móm.

Sambòrów miecz i Swiãtopôłka biôtczi

W spòsobie ce dlô nas úchòwałë

Twòje jô w przódk bëlné pòcyskóm kwiôtczi.

Òdrodë cél Kaszëbóm znôu brënie.

Tu jô dali mdã starżã zemi trzimôł

Skądka zôczątk rodnô naj rózga mô.

Tu mdã dali domòcëznë sã jimôł.

Jaż zajasni i nama brzôd swój dô.

Wiérztë z séwnika 2007

Tadżi: wiérztë, Róman Drzéżdżón | Felënk dopòwiesców »

Strzébro

Môłczënié je złotã –
Gwës znajesz to zdanié
A jô, przék mądroscë
Chcã słëchac Twòjëch
W strzébro òblôkłëch
Lëpów plestaniô

Pùck, 19 séwnika 2007

Scyrz

Tuwò je scyrz pògrzebóny –
Czëł jem sedzącë na grzëpie
A negò scyrza szczekanié
W niemiecczi
Òwczarka gôdce
Do dzysô hòlëje mie w łepie

Pùck, 19 séwnika 2007 r.

Złoto

Nie wszëtkò złoto, co mô blãk –
Z czôrcym ùsmiéchã rzekł ksądz
A krótkò przed szlubã
Radzył òn nóm
Złoté òbrączczi
Z pôlców zdjąc

Puck, 19 séwnika 2007 r.

Nôdzeja

Zelony nôdzeji farwą –
Chłopòwi Éwka rzekła
A czej lubòtno
Òn do ni cknął
Òna lëstową
Sëkniã zeblôkła

Pùck, 20 séwnika 2007

Klénotë

Białka z wòza, kònióm lżi –
Smiôł sã ùżarti chłop
A tak nieszczestlëwie
Z kòzła spôdł
Że jegò klénotë
Mùszôł zjesc kòt

Pùck, 20 séwnika 2007 r.

Remòńt

Nie taczi pùrtk straszny, jak go malëją –
Czôrcy artista niebò pãdzlowôł
A diôblą skórã
Szpérë ë rodżi
Na czas remòńtë
Pòd zemią schòwôł

Pùck, 21 séwnika 2007 r.

Król

Góra mësz ùrodzëła –
Pizgòlëł ùrzasłi szur
A wtim strachlëwi
Ùczëł òn głos
Të sã nie jiszczë
Të jes nasz król

Pùck, 21 séwnika 2007 r.

Zwësk

Rëbóm wòda, lëdzóm zgòda –
Pòsélc w jadro wpôdł
A môłi pòmùchel
Czëjącë zwësk
Na mòrsczi bôt
Wskòknął rôd

Pùck, 21 séwnika 2007 r.

Wëcmanizna

Białka bùksë noszi –
Feminystka wrzeszcza
A chłopi wëcmani
Wzérôjącë na niã
Tak jã pòdkôrbialë:
Ta cë mô bùksëszcza!

Pùck, 22 séwnika 2007 r.

Wół

Swinia zabëła, jak prosëcã bëła –
Szkalowa na knura locha
A wół, co celątkã béł
Rozmarzony rzekł:
Jô bë téż chcôł
Bë mnie tak białka kòcha

Pùck, 22 séwnika 2007 r.

Szczescé

Dëtk szczescô nie dôwô –
W ny ùdbie Reszka z Òrzłã żëlë
A gôłô biéda
Z pracharską nãdzą
Wespólno jima
Dëtuszczi mnożëłë

Pùck, 23 séwnika 2007 r.

Jéż

Pò nitce do kłąbka –
W ògród szedł jéż
A chòc na jigłë
Co mët niósł
Nie nawlékôł nic
Na môl doszedł téż

Pùck, 23 séwnika 2007 r.

Kòtë

W nocë wszëtczé kòtë są czôrné –
Tak so ptôchë pòwiôdałë
A czej blãkłë
Żôłté òczë
Tej pòd lãpą
Sã chòwałë

Pùck, 24 séwnika 2007 r.

Tëpa

Dwaji chłopi na drągù nioslë –
Czëł Jank żoków szukającë
A welech pùrtôk
Pòd tëpą je krëł
Na drągù bùszno
Jak graf sedzącë

Pùck, 25 séwnika 2007 r.

Piôrd

Mni wiész, dali mdzesz –
Tak krajã prezydent rządzëł
A niewiedzącë dze jidze
Jak piôrd
Pò bùksach
Wcyg błądzëł

Pùck, 26 séwnika 2007 r.

Wiérztë

Tadżi: wiérztë, Hana Makùrôt | Felënk dopòwiesców »

Kùra

Znajã ùceszną kùrã
Z garbatim pazurã
Kòsmatą wej kùrã
Kùrzëszcze fantasticzné
Përznã jiluzoriczné
W smiéchù so gdôcze
Redosno so gdôcze
Ùceszno so spiéwô
A jajów nie dôwô
Pòd kamiã ùkriwô
Bò chce bëc szczestlëwą
Kùrczãtków królewą
Chce latac do nieba
A spôdô na glebã
Mòja kùra drëszka
Mòja kùrka Smieszka
Òd wùja Czeszka
Z garbatim pazurã
Kòsmatô to kùra
Wej kùra jak góra
Skôcze kùra w górã
Szadô kùra jak wichùra
Ceszi mie ta kùra
Wiesołô wej kùra
Z garbatim pazurã
Ùcesznô ta kùra

Kùpiã pająka

Jidã na łąkã

Chcã kùpic pająka
Na karaluchë
Na głupé mùchë
Pëtóm ptôchów
Lesnëch dëchów
Zwierzątka
Nie sprzedają
Wzôjno se nie dają
Pająka ni ma
Ni ma legalno
To niemòralno

Òstawił mie mój janiół

Òstawił mie mój janiół
I pòlézł grac w bala.
Nick gò nie òbchòdzã,
Że pò zemie chòdzã.

Òstawił mie mój janiół
Na westrzódkù swiata.
Nie chcôł mòji rãczi,
Nie kòchôł mie wiãcy.

Òstawił mie mój janiół,
Za rãkã nie trzëmô.
Miôł załatwic prawie
Jaczés jiné sprawë.

Òstawił mie mój janiół,
Jem sama na swiece.
Kùńc wiarë, nôdzeje.
Janiół nick nie czëje…

Żëjã.

Òtmikóm òczë
I ùswiądnióm so
Jawernotã
Prôwdã
Chtërna docérô
Do mie
W mërgnienim òka
Z bólã sercã.

Nadlëdzczi bët
Z metafizyką
Głãbòczé przezdrziwanié
Nadzwëkòwëch zamkłosców.

To bòli kòle
Mòrdëje swiądã.

Wnenczas jô
Z òtemkłima òczama
Mëszlã: żëjã.

Jidã so na rëbë…

Jem jô rëbôk,
A të nié,
Jidã so na rëbë.
Kòchóm czij mój
a wãbùrk,
A të biôj na grzëbë!

Jem jô rëbôk
Z namienieniô,
Bãdã łowił rëbë.
Kòchóm rëbë
Łowic dërch,
A të biôj na grzëbë!

Jem jô rëbôk
Prosti człowiek,
Łowiã sobie rëbë.
Bãdã łowił
Całi dzéń,
Tu mòje Kaszëbë!

Pòkórnotë chcã

Pòkórnotë chcã
Jak chleba brëkùjã
Jak wòdë
Do greńc sztrądu
Chcã dońc
Jô słabi òsółk
Ò pòkòrã proszã
Z pòchilonym łbã
Jak barónk
Mòdlã sã
Ò nôpòkòrniészé egò
Na zwëczajny twôrzë
Pòkòrą płakac
Pòkòrą sã smiac
Jak òbarchnialc
Wëzdrzôł na mie
Wãdzëbôk
Pòdlecył gòłąbk
Jô òbarchnialc
Terëczasnoscë
Pòkórnotë chcã